zevâl
زَوَالْ
Arapça kökenli "zevâl" Osmanlıca sözlükte şu anlama gelir: Son bulma.
Anlam
Son bulma.
zeval
- Zâil olma, sona erme.
- Gitmek. Yerinden ayrılıp gitmek.
- Güneşin tam ortada gibi, baş ucunda bulunduğu zaman.
- Güneşin nısf-ı nehar dairesinden batmaya doğru dönmesi. Seyrinin sonuna yaklaşması.
zeval
- Zail olma, sona erme.
- Aşağılama, inme.
- Güneşin başucunda, tam tepeden bulunma zamanı zeval vakti, öğle vakti.
Yok olma, sona erme. Ölmez imiş âşık cânı, Hiç çürümez imiş teni, Aşk her kimi kıldı fânî, Ona zevâl ermez imiş.
- Yok olma, yok oluş.
- Batma.
- Öğle.
Sona erme, silinme.
Geçip gitme, sona erme.
zeval
Bitme.LUGGAT sözlüğü, Osmanlıca alanında otorite sahibi bir akademik ekip tarafından hazırlanmıştır. Hakkında