zâbit
ضابط
Arapça kökenli "zâbit" Osmanlıca sözlükte şu anlama gelir: Subay.
Anlam
Subay.
- (Çoğulu: Zâbitân) Askere kumanda eden rütbeli asker.
- Kuvvetli, yavuz.
- Zabteden. Başkalarını zabtedip idare etmeğe memur olan.
- Subay.
- Mc: Dediğini yaptıran, tuttuğunu koparan kimse.
zabıt
- Mahkeme, meclis gibi yerlerde söylenenlerin olduğu gibi yazılmışı.
- Alâkalılarca yazılarak karşılıklı imzalanan, karşılıklı anlaşmayı bildiren yazı.
- Yazı varakası.
- Birçok kimselerce imzalanan rapor.
Gözetici, subay.
zabıt
Tutanak.LUGGAT sözlüğü, Osmanlıca alanında otorite sahibi bir akademik ekip tarafından hazırlanmıştır. Hakkında