tabiat
طبيعت
Arapça kökenli "tabiat" Osmanlıca sözlükte şu anlama gelir: Doğa.
Anlam
- Doğa.
- Huy, yaratılış.
- (Tabia) Yaratılış, huy, karakter.
- Âlem ve içindekiler. Şeriat-ı fıtriyye. Hadiselerin ve varlıkların bağlı olduğu kanunlar. Allah, tabiatı yarattığı ve varlıkların nasıl hareket edeceğini kanunlariyle ve emirleriyle tayin ettiği halde Allah'ı inkâr edip tabiat yapıyor diyenler büyük
Yaradılıştan gelen temel özellik, yaradılış, huy, ilâhî kanunlar.
Doğa, canlı cansız bütün varlıklar, maddî âlem.
Bir şeyin kendi özelliği.
LUGGAT sözlüğü, Osmanlıca alanında otorite sahibi bir akademik ekip tarafından hazırlanmıştır. Hakkında