şeyh

1. İhtiyâr.
2. Bir ilim dalında ihtisas etmiş olan.
3. Mürşîd-i kâmil; insanlara Allahü teâlânın emir ve yasaklarını anlatan, dîni, İslâm'ı yayan ve onların mânen olgunlaşmalarını sağlayan rehber zât. Çoğul şekli meşâyıh ve şüyûhtur.

1. Yaşlı adam.
2. Bir kabilenin ileri geleni. Kabile reisi.
3. Tarikatta müridlerin reisi.

seyh

1. Yere batmak.
2. Sefer.
3. Akarsu.
4. Dikilmiş aba.
5. Atâ etmek, hediye vermek.
6. Çizgili elbise.

1. Yaşlı, ihtiyar.
2. Tarikat şeyhi.

seyh

1. Helâk edici, mahveden.
2. Ayağın batması.