şefâat
شَفَاعَتْ
Arapça kökenli "şefâat" Osmanlıca sözlükte şu anlama gelir: Af için vesile olma.
Anlam
Af için vesile olma.
şefaat
- Şefaat etmek. Af için vesile olmak.
- Fık: Âhiret günü bir kısım günahkâr mü'minlerin affedilmeleri ve itaatli mü'minlerin de yüksek mertebelere ermeleri için Peygamber Aleyhissalâtü Vesselâm ve sâir büyük zâtların Allah Teâlâ'dan (C.C.) niyaz ve istirhamda bulunmalarıdır.
şefaat
- Bağışlanmasını dileme, birine arka olma.
- Peygamberlerin ve velilerin kıyamette günah-kâr müminlerin bağışlanması için Allah katında dilekte bulunmaları.
Günahların bağışlanması için, peygamberlerin ve Allah katında makbul kişilerin, Allah'ın izniyle aracılık yapması.
Af için aracılık etme.
Af için vasıta olmak.
şefaat
Affa vesile olma.LUGGAT sözlüğü, Osmanlıca alanında otorite sahibi bir akademik ekip tarafından hazırlanmıştır. Hakkında