rûh
روح
Farsça kökenli "rûh" Osmanlıca sözlükte şu anlama gelir: Can; bedene hayâtiyet (canlılık) veren kuvvet.
Anlam
- Can; bedene hayâtiyet (canlılık) veren kuvvet.
- Bir şeyin özü, cevheri, hakîkati.
- Emr âleminin beş latîfesinden biri.
ruh
- Can, nefes, canlılık.
- Öz, hülâsa, en mühim nokta.
- His.
- Kur'an.
- İsa (A.S.).
- Cebrail (A.S.).
- Korkmak.
ruh
- Yanak, yüz, çehre.
- Arabçada: Efsânevi bir kuş.
ruh
Hayat kaynağı, can, cevher.ruh
رخ
Yanak, yüz.Can, ruh.
Can, his, öz.
LUGGAT sözlüğü, Osmanlıca alanında otorite sahibi bir akademik ekip tarafından hazırlanmıştır. Hakkında