rân
Farsça kökenli "rân" Osmanlıca sözlükte şu anlama gelir: "Süren, sürücü" mânâsında son ek.
Anlam
"Süren, sürücü" mânâsında son ek.
ran
- Bacağın uyluk kısmı. Uyluk.
- Kelimenin sonuna getirilerek. " Süren, sürücü" mânasını ifade eden birleşik kelimeler yapılır. Meselâ: Hükümrân : Hüküm süren.
ran
- (Reyn. den fiil) Kalb katılaşması, lekelenmek. Kalbin kasavetlenmesi.
- Pas, kir.
LUGGAT sözlüğü, Osmanlıca alanında otorite sahibi bir akademik ekip tarafından hazırlanmıştır. Hakkında