nasib

1. Pay.
2. Tanrı'nın kula verdiği.

nasîb

1. Ele geçen, kavuşulan.
2. Allahü teâlânın ezelde takdir ettiği maddî ve mânevî rızık, kısmet.

naşib

1. Hâfız.
2. Ok sahibi. İçine girip yapışan nesne.

1. Nasbeden, bir şeyi bir şeye diken.
2. Gr: Harfi (e) diye üstün okutan.

1. Pay, hisse, kısmet.
2. Bir kimsenin elde edebildiği şey.