mübtelâ
مبتلا
Arapça kökenli "mübtelâ" Osmanlıca sözlükte şu anlama gelir: Düşkün, tutkun.
Anlam
Düşkün, tutkun.
Dertli. Hasta. Başı sıkıntılı. Rahatsız. Belâlı. Düşkün. Tutkun. Tutulmuş.
mübtela
Uğramış, tutulmuş, yakalanmış.- Mübtela olmak: Uğramak, tutulmak, yakalanmak.
mübtela'
(Bel'. den) Yenilmiş. Yutulmuş.LUGGAT sözlüğü, Osmanlıca alanında otorite sahibi bir akademik ekip tarafından hazırlanmıştır. Hakkında