mevlâ
مولى
Arapça kökenli "mevlâ" Osmanlıca sözlükte şu anlama gelir: Efendi, sahip.
Anlam
- Efendi, sahip.
- Allah.
- Kul, köle, azat eden.
- Velî, veliyeti olan.
- Şanlı, şerefli.
- Yardımcı.
- Mürebbi, terbiye eden.
- Yardımcı ve koruyucu olan Allahü teâlâ.
- Sevgili, sevilen.
- Âzâd edilmemiş, serbest bırakılmamış köle ve câriyenin sâhibi, efendisi.
- Âzâd edilmiş köle.
- Kölesini âzâd etmiş olan kimse.
mevla
- Sahib. Rabb.
- Efendi. Köleyi âzad eden.
- Şanlı. Şerefli. Mâlik.
- Mün'im-i Mutlak olan Cenab-ı Hak (C.C.).
- Terbiye eden, mürebbi.
- Yardımcı, muavenet eden.
- Dost ve komşu.
- Azâd olan.
Efendi, sahip, koruyucu; Allah.
Sahip, efendi, Allah.
- Tanrı.
- Efendi.
- Velî.
- Köle azat eden.
LUGGAT sözlüğü, Osmanlıca alanında otorite sahibi bir akademik ekip tarafından hazırlanmıştır. Hakkında