kıyâmet
قيامت
Arapça kökenli "kıyâmet" Osmanlıca sözlükte şu anlama gelir: Dünyanın yıkılıp son bulması.
Anlam
Dünyanın yıkılıp son bulması.
- Allahü teâlânın emri ile İsrâfil aleyhisselâmın sûr denilen ve nasıl olduğunu bilmediğimiz bir âlete üfürmesi, (nefha-i ûlâ: Birinci üfürme) ile bütün canlıların ölüp, her şeyin yok olması, kâinâttaki (varlık âlemindeki) nizâmın, düzenin bozulması, kıyâmetin kopması.
- Her canlının ölü
kıyamet
- Dünyanın yıkılıp harab olması. Her şeyin mahvolması. Dünyanın sonu ve mahşer meydanına bütün insanların dirilip toplanacağı zaman.
- Mc: Büyük belâ.
- Fazla sıkıntı.
Dünyanın sonu, varlığın bozulup dağılması.
kıyamet
Ölümden sonra dirilme, kıyamet günü.kıyamet
- Mahşer günü.
- Gürültü patırtı.
LUGGAT sözlüğü, Osmanlıca alanında otorite sahibi bir akademik ekip tarafından hazırlanmıştır. Hakkında