kis
Farsça kökenli "kis" Osmanlıca sözlükte şu anlama gelir: Cepte taşınır küçük para kesesi.
Anlam
- (Çoğulu: Ekyâs) Cepte taşınır küçük para kesesi.
- Rahimde döl yatağı.
- Bedendeki bâzı sıvıların toplandığı kese biçimindeki oyuklar.
kıs
"Kıyas et, buna benzet, bununla ölç!" mânalarına gelir ve bazı tâbirlerde geçer. Meselâ: (Ve kıs ala hâzâ: Bunun üzerine kıyas et.)kiş
- Din, mezheb.
- Keten kumaş.
- Ok kuburu, sadak.
- şimşir.
kîş
كيش
Din.kış'
(Bak: Kaş')LUGGAT sözlüğü, Osmanlıca alanında otorite sahibi bir akademik ekip tarafından hazırlanmıştır. Hakkında