izâfet
اضافت
Arapça kökenli "izâfet" Osmanlıca sözlükte şu anlama gelir: İlgi, bağ.
Anlam
- İlgi, bağ.
- Tamlama.
izafet
- Bir şeyi bir kimseye veya bir şeye nisbet etmek, yakın etmek. İsnâd etmek. Katmak, katıştırmak.
- Bir şey üzerine meylettirmek, havale olmak, bağlanmak.
- Mal etmek.
- Gr: İki isimden meydana gelen bağlılık tamlaması.
- İki şey arasındaki ilgi, bağ.
- İsim tamlaması, isim takımı.
LUGGAT sözlüğü, Osmanlıca alanında otorite sahibi bir akademik ekip tarafından hazırlanmıştır. Hakkında