îsâr
ا۪يثَارْ
"îsâr" Osmanlıca sözlükte şu anlama gelir: Muhtaç olduğu halde başkasını nefsine tercîh etme.
Anlam
Muhtaç olduğu halde başkasını nefsine tercîh etme.
Başkasının ihtiyâcını kendi ihtiyâcından önce düşünmek. Muhtac olduğu hâlde, elindeki malı muhtâc din kardeşine verip, yokluğa katlanmak.
isar
- Kendisi muhtaç olduğu halde başkasına nimet vermek, cömertlik, ikrâm.
- İhtiyar etmek.
- Yumuşatmak.
- Dökmek, serpmek. Saçmak.
Kendisi muhtaç olduğu hâlde başkasına verme ahlâkı.
isar
Keçinin memesine takılan torba, kese.işar
Birlikte geçinmek, muâşeret etmek. Hoş geçinmek.ışar
Birlikte geçinmek. Muâşeret etmek.ışar
(Tekili: Aşerâ) On aylık hamile develer.isar
Zengin, maldâr olmak; gani olmak.isar
- Sargı, bağ.
- Esirlik, kölelik.
işâr
Sezdirme.LUGGAT sözlüğü, Osmanlıca alanında otorite sahibi bir akademik ekip tarafından hazırlanmıştır. Hakkında