ibtilâ
ابتلا
Arapça kökenli "ibtilâ" Osmanlıca sözlükte şu anlama gelir: İmtihan. Allahü teâlânın, kulunu, çeşitli sıkıntılar vermek sûretiyle imtihan etmesi, denemesi.
Anlam
- İmtihan. Allahü teâlânın, kulunu, çeşitli sıkıntılar vermek sûretiyle imtihan etmesi, denemesi.
- Bir şeye düşkünlük. Mübtelâ olmak.
- Belâya uğramak. Musibete düşmek. İyi veya kötü şeye düşkünlük, tiryakilik.
- İnsanın iyiliğini, kötülüğünü ve kemâl derecesini meydana çıkaran imtihan, tecrübe.
Belaya uğramak, musibete düşmek, kötü şeye düşkünlük.
Tiryakilik, düşkünlük.
Tutkunluk, müptelalık, düşkünlük.
ibtila'
- Zorlukla yutmak.
- Gelini gerdeğe koymak.
LUGGAT sözlüğü, Osmanlıca alanında otorite sahibi bir akademik ekip tarafından hazırlanmıştır. Hakkında