ibdâ'

ibda'

1. Cenab-ı Hakkın âletsiz, maddesiz, zamansız, mekânsız yaratması ve icâdı.
2. Misli gelmemiş bir eser meydana koymak, icâd, ("İbda', ihdâs, ihtirâ, icâd, sun', halk, tekvin" kelimeleri birbirine yakın mânâdadırlar.)
3. Edb: Geçmişte benzeri olmayan şiiri söylemek.

ibda'

1. (İbzâ') Parça parça etmek.
2. Sorulan şeye güzel cevab vermek.
3. Kandırmak.
4. Birisine, kâr tamamen kendine âit olmak üzere sermaye vermek.

ibdâ

ibda'

1. İzhar etmek. Bir yerden diğer bir yere çıkmak.
2. Yaratmak. Nümunesiz şey yapmak.

• İbdâ' etmek: Yeni bir şey getirmek, yaratmak, geliştirmek.

ibdâ

1. Meydana getirme.
2. Yaratma.

ibdâ