hilâfet
خِلَافَتْ
"hilâfet" Osmanlıca sözlükte şu anlama gelir: Halifelik; Peygamberimizin vekili olarak din ve dünya işlerinde genel reislik.
Anlam
Halifelik; Peygamberimizin vekili olarak din ve dünya işlerinde genel reislik.
Halîfelik, emirlik, imâmlık (devlet reisliği).
- Resûlullah'tan (sallallahü aleyhi ve sellem) sonra bütün müslümanlara imâmlık ederek İslâmiyet'in emirlerinin tatbik edilmesine nezâret edip, İslâmiyet'e ve müslümanlara karşı yapılan her türlü müdâhaleye cevap vermek vazîfesi.
- İnsanları
hilafet
- Bir kimseye halef olmak ve onun yerine geçmek.
- Din ve dünya işlerinde umumi reislik. İmam-ül Mü'minîn olan zât, şer'î hükümlerin icrasında Peygamberimiz Hz. Muhammed'e (A.S.M.) halef olduğu için hilafet vazifesini alana Halife denmiştir. Buna İmamet-i Kübra da denir.Hilafet, 1517 (Hi
Birinin yerine geçme, Peygamber vekili olarak âlem-i İslama reislik etme.
Halifelik, Peygamberimizin mânevî mirası.
- Birinin yerini tutma.
- Peygamberin vekilliği, halifelik.
LUGGAT sözlüğü, Osmanlıca alanında otorite sahibi bir akademik ekip tarafından hazırlanmıştır. Hakkında