halife
خَل۪يفَه
Arapça kökenli "halife" Osmanlıca sözlükte şu anlama gelir: Öncekinin yerine geçen.
Anlam
- Öncekinin yerine geçen.
- Fık: İlâhî, yâni şer'î hükümlerin tatbik ve icrası için Peygamber'e (A.S.M.) vekil olan zât. İmam. İmamet-i kübra. (Namazda imama uyan cemaat gibi, halifeye de şer'î emirlerde öylece itaat edilir. Halifede aranan dört şart: İlim, adalet, kifayet, a'zâ ve havâs
halîfe
Birinin yerine geçen.- Resûlullah efendimizin (sallallahü aleyhi ve sellem) vekîlî ve yeryüzündeki bütün müslümanların reîsi (başı).
- Bir tasavvuf büyüğünün yetiştirip, hayâtında veya vefâtından sonra insanları terbiye etmek ve talebe yetiştirmekle vazîfelendirdiği talebesi.
Yeryüzünde Allah'ın emirlerini yerine getirip Onun namına tasarrufta bulunan ve varlıklar üzerinde Onun adına egemen olan insan.
(Çoğulu: Halefâ) Su içinde biten bir ot. (Türkçede "kandıra" derler.)
(Çoğulu: Havâlif) Türklerin kıldan veya keçeden yaptıkları çadırların direği, çadır direği.
halîfe
Hz Peygamberin (asm) vekili, müslümanların reisi.halîfe
Öncekinin yerine geçen, Peygamberimizin vekili.(Çoğulu: Hülef-Hulefât) Gebe deve.
halîfe
- Halife.
- Kalfa.
LUGGAT sözlüğü, Osmanlıca alanında otorite sahibi bir akademik ekip tarafından hazırlanmıştır. Hakkında