hâkim
حاكم
Arapça kökenli "hâkim" Osmanlıca sözlükte şu anlama gelir: Hükmeden.
Anlam
Hükmeden.
hakîm
- Allahü teâlânın Esmâ-i hüsnâsından (güzel isimlerinden). Hikmet sâhibi, ilmi kâmil, işi güzel, uygun işler yaratıcı ve kullar arasında hükmedici.
- Hikmet ehli. Din bilgilerini fen bilgileri ile isbât eden âlim.
- Galib. Haklı ve haksızı ayırıp hak ve adalet üzere hükmeden. Başkasını müdahale ettirmeden idare eden, Allah (C.C.)
- Memleketi idare eden.
- Mahkeme reisi. (Hâkim-i Hakikî, Hâkim-i Ezelî, Hâkim-i Mutlak, Hâkim-i Zülcelâl, Hâkim-i Lemyezel... gibi isimlerle, Cenab-ı Hakk'a âit ol
"Hüküm veren, hak ve adalet üzere hükmeden, başkasını müdahale ettirmeden idare eden" mânâsında ilâhî isim.
hakîm
- Hikmetle muttasıf olan ve mevcudatın hakikatına vâkıf olan. Hikmet mütehasssı. İlm-i hikmette mütebahhir ve mütehassıs olan. İş ve emirleri hikmetli ve yanlışsız olan.
- Tabib, doktor.
hakîm
- Âlim, bilgin.
- Doktor.
- Hikmeti bilen, filozof. (Allah'ın isimlerinden)
Haklı ve haksızı ayırıp, hak ve adâlet üzere hükmeden, karar veren.
Hakim, yargıç, hüküm veren, hükmeden, hükümran olan, üstün olan.
hakîm
Her fiilinde hikmet ve gayeleri gözeten Allah.hakîm
حَك۪يم
Her işi hikmetli olan (Allah).hakîm
حكيم
- Tanrı.
- Hakim, yargıç.
hakîm
حكيم
Hikmet sahibi.Hükmeden, idare eden.
hakîm
Filozof, bilge.LUGGAT sözlüğü, Osmanlıca alanında otorite sahibi bir akademik ekip tarafından hazırlanmıştır. Hakkında