fazilet
فضيلت
Arapça kökenli "fazilet" Osmanlıca sözlükte şu anlama gelir: Meziyet.
Anlam
Meziyet.
Değer. Meziyet, iyilik, ilim ve iman, irfan itibarı ile olan yüksek derece. Dinî ve ahlâkî vazifelere riayet derecesi. Fazl ve hüner cihetiyle olan yüksek derece. Bir şeyin başka şeylerden cemal ve kemal ve fayda cihetiyle üstünlüğü, müreccah olmasına sebep olan keyfiyet.
İnsanda iyilik etmeye ve fenalıktan çekinmeye olan devamlı ve değişmez istidat, güzel vasıf, iyi huy, erdem.
fazîlet
- Üstünlük. İyi ahlâklılık.
- Farz ve vâciblerin hâricindeki nâfile ibâdetler yâni müstehâb ve sünnetler.
fazîlet
Üstün nitelik, meziyet.fâzilet
Yüksek meziyet, erdem.fazîlet
Değer, üstünlük.fazîlet
Erdem.LUGGAT sözlüğü, Osmanlıca alanında otorite sahibi bir akademik ekip tarafından hazırlanmıştır. Hakkında