fakîh
فقيه
Arapça kökenli "fakîh" Osmanlıca sözlükte şu anlama gelir: Fıkıh âlimi. Dînin amelî (yapılacak işlerle ilgili) hükümlerinde mütehassıs âlim. Çoğulu fukahâdır.
Anlam
- Fıkıh âlimi. Dînin amelî (yapılacak işlerle ilgili) hükümlerinde mütehassıs âlim. Çoğulu fukahâdır.
- Müctehid. Kur'ân-ı kerîmde ve hadîs-i şerîflerde açıkca bildirilmemiş olan hükümleri, açık ve geniş olarak bildirilenlere benzeterek meydana çıkarabilen derin âlim. İctihâd derecesine
fakih
- (Fâkihe) Yaş meyve, yemiş, yaş hurma ağacı.
- Şenlendiren, sevindiren.
fakih
- Fıkıh ilmini bilen. İslâm hukukçusu.
- Zeki, anlayışlı kimse.
İslam hukukçusu, fakih.
fâkih
İslâm hukukunu bilen.LUGGAT sözlüğü, Osmanlıca alanında otorite sahibi bir akademik ekip tarafından hazırlanmıştır. Hakkında