edeb
ادب
Arapça kökenli "edeb" Osmanlıca sözlükte şu anlama gelir: Terbiye. Kavlen, fiilen insanlara lütuf ile muamele etmek. Güzel ahlâk. Usluluk. Hayâ.
Anlam
- Terbiye. Kavlen, fiilen insanlara lütuf ile muamele etmek. Güzel ahlâk. Usluluk. Hayâ.
- Ist: Sünnet-i Resul'e (A.S.M.) uygun hareket etmek.
- Utanılacak şeylerden insanı koruyan meleke; kuvve-i râsiha-i nefsiye.
- Edebiyat ve ondan bahseden ilim. (Kur'anın edebi ise: Öyle
- Güzel hallere ve huylara sâhib olma ve utanılacak hareketlerden sakınma, her hususta haddini bilip, sınırı gözetme hâli.
- Namazda müstehab ve mendup olan şeyler.
Terbiye, güzel ahlak, haya.
- Terbiye.
- Utanma duygusu.
- Edebiyat.
Terbiye; edebiyat.
LUGGAT sözlüğü, Osmanlıca alanında otorite sahibi bir akademik ekip tarafından hazırlanmıştır. Hakkında