belâ
Arapça kökenli "belâ" Osmanlıca sözlükte şu anlama gelir: Musibet, sıkıntı.
Anlam
Musibet, sıkıntı.
Allahü teâlânın insanları imtihan etmek, denemek için verdiği maddî ve mânevî üzüntü, sıkıntı, musîbet, âfet.
- (c.: Belâyâ) Afet. Sıkıntı. Tasa, kaygı. Musibet. Mücazat. İmtihan. Dâhiye.
- Yaramaz nesne.
bela
- Evet.
- Farsçada "Belî" diye söylenir.
Gam, tasa. musibet, afet.
بلا
Felaket, musibet.بلى
Evet.LUGGAT sözlüğü, Osmanlıca alanında otorite sahibi bir akademik ekip tarafından hazırlanmıştır. Hakkında