bâtıl
بَاطِلْ
Arapça kökenli "bâtıl" Osmanlıca sözlükte şu anlama gelir: Boş, yalan, çürük.
Anlam
Boş, yalan, çürük.
batıl
Hakikatsız, hurafe. Hak ve doğru olmayan, yalan. Şartlarını yapmamakla kabul olmayan ibadet ve muâmele. Meselâ: Bir özür bulunmaksızın taharetsiz kılınan namaz gibi.- Fânî, geçici, devamlı olmayan, yok olan.
- Abes, boş, boşuna, sebebsiz yere, yok yere.
- Hırsızlık, gasb, kumar gibi dînin helâl etmediği, izin vermediği kazanç yolu.
- Şirk, putlara tapmak.
Hakikat dışı, hurafe; hak ve doğru olmayan, yalan. (hakk'ın zıddı).
Hakîkate zıd.
- Hükümsüz.
- Boş.
LUGGAT sözlüğü, Osmanlıca alanında otorite sahibi bir akademik ekip tarafından hazırlanmıştır. Hakkında