bâr

بار

Farsça kökenli "bâr" Osmanlıca sözlükte şu anlama gelir: Yük. Zahmet. Eziyet. Sıkıntı.

Anlam

  1. Yük. Zahmet. Eziyet. Sıkıntı.
  2. Def'a. Kerre.
  3. Yemiş, meyve.
  4. Sebeb-i masraf ve ıztırab olan şey. Kale duvarı.
  5. İzin.
Ek olup "saçan, yağdıran, döken, ışık veren" gibi mânâda kelimeler teşkil edilir. Meselâ: Ateşbâr : Ateş saçan. Ateş yağdıran.
  1. Allah.
  2. Yemiş, meyva.
  3. Yük, ağırlık.
  4. Yağdıran, serpen, döken.
  1. Yük.
  2. Defa, kez.
  3. Tanrı.
  4. Meyva.
  5. Yağdıran.
  • Bâr vermek: Meyva vermek.
Yük, pas.
Yük.

LUGGAT sözlüğü, Osmanlıca alanında otorite sahibi bir akademik ekip tarafından hazırlanmıştır. Hakkında

İlgili kelimeler

LUGGAT Osmanlıca Türkçe Sözlük · Kelime dizini