asîl
اصيل
Arapça kökenli "asîl" Osmanlıca sözlükte şu anlama gelir: Soylu, terbiyeli.
Anlam
Soylu, terbiyeli.
âsil
- (Çoğulu: Avâsil-Usûl) Kovandan bal alan kişi.
- Yürürken aceleden yele yele yürüyen kimse.
asil
- Esas. Yedek olmayan.
- Köklü.
- Edebli, soylu.
- Fık: Muamelâtta kendi nâmına hareket eden.
- Akşam vakti.
- Ölüm, mevt.
asıl
Kendisi, temel, kök.- Sağlam.
- Soylu.
asıl
Esas.Seçkin.
asıl
(Bak: Asl)LUGGAT sözlüğü, Osmanlıca alanında otorite sahibi bir akademik ekip tarafından hazırlanmıştır. Hakkında